می خوام بگم، همون جوری که قول داده بودم، بی کم و کاست، اما نمی دونم چه جوری از این همه خوبی می شه گفت، از این همه حال خوب. شکر، خدایا برا حالِ به این خوبی شکر.

فکر می کردم مثل بار قبل بعد تموم شدنش همه ش می گم بازم می خوام، بازم می خوام، اما الان اینقدر پرم، اینقدر آروم که ...

خیلی اتفاقای خوبی افتاد، که دارم براتون، چن تا کار جدید که خیلی چسبید، خیلی، ان شالله خدا قسمتتون کنه.

آره، .. الوعده وفا.

دارم گوشش می کنم و می گم.

اینبار تک تک می اومدن رو صحنه، هر کس وقتی ساز خودش شروع می شد، البته به جز شایا و طاها که با هم اومدن و از اونجایی که یه روح ن در دو بدن، و اصل م روحِ، می شه گفت استثنایی م در کار نبود.

احساس کردم اونجور که باید صبا رو تشویق نکردیم، اونم برا این بود که جایی اومد که موسیقی خیلی سنگین و غمگین بود، به تشویق نمی خورد، وگرنه صبا با اون ملاحت و نازنینی و ریتمای شاد و ظریف عین برگ گلش، اگه به دلمون تشویق می شد خیلی بیش از این بود.

قطعه اول

با "تو می دونی" شروع کردن، خب علی نبود، اما هی حس می کردم میون خوندن طاها یه آوا هایی می یاد، به شایا و صبا هم نگاه می کردم و می دیدم نه، کسی آوا نمی ده، تا نوبت بهش رسید و همین جور که می خوند می اومد و فهمیدیم آره، پشت صحنه داشتن همراهی می کردن.

"ابر رهگذر" یکی از بهترین خاطره های منِ، خاطره ی اولین اجرا و اون هم خونی دلنشین " تو می دونی که ابر رهگذر بارون نداره" و حالا تکرار خاطره .

میون دو قطعه طاها یه خورده حرف زد، از خوبی یای شیرازمون و اینکه همه جا هیجان داره اما هیجانات شیراز همه ش هیجانای خوبه و اینکه ما همه مون آدمای خیلی خونسردی هستیم و اینا و

قطعه دوم

از شیراز چهل ساله، خوشتر از فکر می و جام .... ، آخرش طاها این ساکسیفونش رو ول نمی کرد، همین جور ادامه می داد اون ته آهنگ رو و کلی تشویقش کردیم. و

قطعه سوم

آبان پلاک 16 ، این خیلی باحال بود، طاها که می خواست بخونه صداش گرفت، کلی با هم خندیدیم و تشویقش کردیم، سرما خورده بود و معلوم بود یه خورده به سرحالی همیشه نیست. می گفت اگه بازم صدام گرفت شما بخندید اما اجازه بدید من ادامه بدم، با هم خوندیمش و چقد خوب بود.

.......................................................

آره ادامه دارد! :)

- حال خوشی یه، هیچی نمی شه درباره ش گفت، یه سبکباریِ دوستداشتنی، چقد خوشِ شبایی که بارسات ال کلاسیکو رو می بره، دلت نمی خواد بخوابی، شکر، خدایا شکر.

اینجا حرف بزنیم