یکی از حال خوشیای این مدت چهار جلسه کلاس آیدین شفایی بود.

شبیه ترمیم شدن زخم بود برا من که تجربه وحشتناک نشستن تو کلاس نگار اعزازی و تجربه تلخ کلاس مونا برزویی داشت باعث می‌شد قید کلاس رفتن و یادگرفتن و بودن تو فضای موسیقی رو بزنم.

یه آدم اینقدر بی‌ادا، اینقدر ساده، اینقدر بی‌دریغ... بی‌دریغ.

اصلا نمیدونم می‌تونم یه روزی خوب کوزه‌ و کاخن بزنم یا نه، ولی فقط تجربه کردن کلاسش یه آورده‌ست، این که بفهمی تمام رفتارا و حرفای اونا چقدر پوچ و بی‌ارزش و مسخره‌ست.