سال ۸۲ بود، همون یه سالی که اهواز زندگی کردم. برا تعطیلات میان‌ترم اومده بودم شیراز و چه حال و هوایی بود، هیچ وقت حسش یادم نمی‌ره، چیزی شبیهش نیست.
تا اون موقع هیچ بازیگر خارجی نبود که برام یه شخص خاص باشه، خیلی فیلم و سریال دیده بودم _ اونموقع‌ها تلویزیون سریال خارجیای خیلی خوبی می‌ذاشت_ خیلی شخصیتها رو دوست داشتم، اما اینکه یکی به عنوان بازیگر یه تاثیر آنچنانی روم بذاره، یه آنی داشته باشه، نه.
گرین مایل اولین فیلمی بود که تجربه یه چیزی والاتر از فیلم رو بهم داد، یه چیزی، یه حسی، یه داشتنی که اسمی نمی‌شه روش گذاشت. و تام هنکس.. تام هنکسی که یه چیزی تو نگاهش تو صورتش بهت میگه که فرق می‌کنه با آدمایی دیگه. قشنگ حس و حالی که این آدم و این فیلم تو اون روزا بهم داده بودنو یادمه، با جزئیات..
بعد گشتم و دونه دونه فیلماشو پیدا کردم. اون موقع فیلم پیدا کردن مثل الان نبود، سرچ و دانلود و چن دیقه بعد رو سیستمت باشه، ولی حتی گشتن و پیدا کردنشم کیف داشت. آخ رویا که بدون اینکه بهم بگه می‌گشت و چه ذوقی داشت برا حتی یه تکه روزنامه که عکس یه فیلمش روش باشه و برام بفرسته. جاده تباهی رو شبکه خوزستان نشون داده بود و برام رو نوار ویدیو ضبط کرده بود و فقط می‌گفت یه چی برات دارم که....
بعدش با چه آب و تابی برام تعریف کرد که از رو چشماش تو آینه ماشین شناختتش. چقد دوست داشتم جاده تباهی رو حتی با وجود تلخیاش.
این وسط خیلی فیلماشو ندیدم، فیلم سانسور شده پیدا کردن کار سختی بود. به جاش کست وی رو که پیدا کرده بودم چن بار دیدم و هی دائم گرین مایل رو، اونقدر که هنوز می‌تونم خیلی از دیالوگا رو قبل گفتنشون بگم.
تا اون زمانی که پنجشنبه شبا ساعت ۱۰ یه برنامه شروع شد به اسم سینما یک، یه عالمه از بهترین فیلم و بهترین خاطرات من بهش گره خورده.
گذشت، گذشت.. تا امشب .. باز یه حال و هوایی بهم داده از اونایی که سالها، تا همیشه باهام می‌مونه و ...
"یه روز زیبا در محله" رو به نظرم باید یه وقتی دید که کسی نباشه، باید بتونی راحت و بلند بزنی زیر گریه، به جای تموم گریه‌هایی که نکردیم و گذشتیم. نه گریه تلخ، نه گریه شاد، یه چیزی از یه جنس دیگه، از جنس یه دنیای دیگه، دنیایی که واقعا بهش تعلق داریم، انگار که همه‌مون، همه‌مون.. یکییم، انگار که لوید منم.. دردش دردیه که داشتم و نمی‌دونستم، نه دقیقا همون درد، بودنِ درد و دفن شدنش تو وجودمون، میاردش رو و رهاش می‌کنه و می‌ذاره نفس بکشیم.. راحت‌تر نفس بکشیم.
............................................
به نظرم ناب‌ترین چیزای عالم چیزاییه که نمی‌شه روشون اسم گذاشت، نمی‌شه توضیحشون داد.